متن سخنان حضرت آیه الله اعرافی در مراسم تجلیل از برگزیدگان هیجدهمین المپیاد بین المللی قرآن و حدیث

سخنرانی آیه الله اعرافی در جمع طلاب مرکز آموزش زبان و معارف اسلامیخدا را شاکر و سپاس‌گزار هستم که توفیق عنایت فرمود تا در جمع شما طلاب و دوستان عزیز و کارگزاران این مرکز مهم و فاخر حضور پیدا کنم. در پایان سال و در آستانه‌ سالی دیگر در این جمع مبارک و ارزنده و در این محفل قرآنی و بسیار مبارک عرض تقدیر و تشکر دارم از همه‌ دوستان بزرگواری که در سازمان مرکزی، در واحدهای مختلف جامعه المصطفی در داخل و خارج در خدمت توسعه و رواج و اشاعه آموزش‌های قرآنی و قرائت و تجوید و تلاوت و فهم و معارف قرآنی قرار دارند. از دوستان بزرگواری که در سازمان مرکزی برای گسترش فرهنگ قرآنی تلاش می‌کنند هم عزیزانی که در واحدهای مختلف و کانون‌های قرآنی و واحدهای مدارس و مؤسسات در داخل و خارج کشور فعال هستند، همه‌ این عزیزان یک سپاه بزرگ قرآنی و فرهنگ الهی و آسمانی هستند و باید از همه‌ آنها تشکر کرد و در پایان سال در این جمع من وظیفه می‌دانم از خدمات بسیار خوب همه‌ دوستان قرآنی‌مان در مراکز مختلف و در سازمان مرکزی صمیمانه تشکر بکنم و برای همه‌ قرآنیان و معاشران و اصحاب قرآن در المصطفی در سال آینده آرزوی توفیق روزافزون دارم.

همین‌جا باید تقدیر و تشکر بکنیم از همه‌ طلاب و فضلا و دانش‌پژوهان عزیزمان که در مراکز مختلف به قرآن اهتمام می‌ورزند و برای توسعه‌ فرهنگ قرآنی تلاش می‌کنند. قاریان و تلاوت‌کنندگان و حافظان و اهل فهم معانی قرآن باید از همه این عزیزان تشکر کنیم. مجموعه‌ فعالیت‌های قرآنی جامعهالمصطفی مجموعه‌ بزرگی است که امیدواریم روز به روز هم توسعه و ارتقا پیدا کند و به طور خاص و ویژه در این مرکز بسیار مهم و در این مؤسسه‌ای که دروازه‌های ورود به المصطفی هست و آغاز حرکت دینی و معارفی المصطفی از این کرسی و سکو هست باید از همه‌ این عزیزانی که متکفل اداره این مرکز و مؤسسه هستند تقدیر و تشکر بکنم. از مدیر و رئیس ارجمند این مرکز، آدم بزرگوار، جناب حجت‌الاسلام و المسلمین آقای حسینی ([کاویانی]) و اساتید محترم و همه‌ کارشناسان و کارگزاران این مجموعه تشکر می‌کنم و بالاخص از دوستان عزیز قرآنی این مجموعه، هم کارگزاران قرآنی و کانون و دارالقرآن و هم اساتید قرآنی و هم خود شما طلاب عزیزی که به قرآن اهتمام دارید.

من خدا را شاکر هم هستم که آخرین سخنرانی که می‌کنم در جامعهالمصطفی در اینجاست در سال جاری و آخرین سخن ما هم پیرامون قرآن است. انشاءالله سال آینده هم با قرآن شروع بکنیم و قرآن روشنی‌بخش همه‌ محفل‌های ما در جامعهالمصطفی باشد. از تلاش‌های قرآنی که اینجا گزارش دادند، افتخاراتی که دارند، فعالیت‌هایی ارزنده‌ای که دارند نهایت تشکر و امتنان را داریم. الحمدلله این مجموعه از لحاظ فعالیت‌های تربیتی، اخلاقی، فرهنگی و قرآنی از بهترین مجموعه‌های ما است و جای تقدیر و تشکر از همه دوستان را دارد و از طلاب عزیز و از خداوند شاکر باشیم که این توفیق را به ما عنایت فرموده است. خب من در این جمع ابتدا فرازهایی از خطبه‌ی نهج البلاغه که جای دیگر هم این خطبه را خوانده‌ام اینجا عرض می‌کنم. خطبه‌ی ۱۹۸ نهج‌البلاغه است.

من بارها در جمع‌های قرآنی عرض کرده‌ام که وقتی که ما به نهج‌البلاغه این منشور بزرگ آسمانی و عرفانی و منشور حماسه و انقلاب بزرگ اسلامی مراجعه می‌کنیم در دو جا علی(ع) را بی‌تاب و عاشق می‌بینیم. دو جا در نهج‌البلاغه وقتی که امام علی(ع) را ببینیم خواهیم دید که با عشق و شور و شوق و شیدایی سخن می‌گوید. یک وقتی که راجع به پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی(ص) سخن می‌گوید خیلی عاشقانه درباره‌ استاد و مراد و پیامبر خود سخن می‌گوید، در بیش از سی موضع از نهج‌البلاغه علی(ع) درباره‌ پیامبر(ص) خطبه خواندند و سخن راندند، در همه این جاها بهترین و زیباترین تصویرها را علی(ع) از پیامبر(ص) به عمل می‌آورد.

دومین جایی که علی(ع) با شور و شوق و عشق بی‌پایان سخن می‌گوید وقتی است که درباره‌ قرآن حرف می‌زند باز هم در قریب به سی جا در نهج‌البلاغه ما شاهد این هستیم که مولا علی بن ابیطالب با یک بیانات فوق‌العاده زیبا و با تصویرهای بسیار عمیق درباره قرآن سخن می‌گوید. درست هم است که عزیزترین سرمایه‌های این عالم و بالاترین نعمت‌های خداوند پیامبر و قرآن است علی(ع) به عنوان یک بخش از خاندان پیامبر و شاگرد این مکتب و پیشوای این امت وقتی که راجع به این دو سخن می‌گوید زیباترین سخنان علی(ع) اینجاست. علی(ع) خدای سخن است. علی(ع) امیر سخن و فرمانروای سخن است و فصاحت و بلاغت در کلام علی(ع) موج می‌زند. اما وقتی که علی(ع) بیاید در پیشگاه قرآن و پیامبر قرار می‌گیرد اینجا هم به لحاظ زیبایی سخن عالی‌ترین سخنان را دارد هم در عمق سخن علی(ع) راجع پیامبر و قرآن عمیق‌ترین سخنرانی را ما شاهد هستیم و تماشا می‌کنیم.

یکی از این حدود سی جایی که علی(ع) درباره قرآن سخن گفته است خطبه ۱۹۸ است که بخش‌های متعددی این خطبه دارد. وقتی به قرآن می‌رسد این‌جور سخن می‌گوید. من بد نیست که همه این بخش درباره قرآن را بخوانم چون در اینجا حدود ۵۰ صفت درباره قرآن ذکر کرده‌اند. ۵۰ فراز در توصیف قرآن آورده، این پیشوای بزرگی که جامع قرآن بود، مفسر بزرگ قرآن بود و از پیامبر همه اینها را آموخته بود در پنجاه فراز توصیف می‌کند قرآن را. من بخشی از اینها را می‌خوانم. پس از آن که درباره‌ پیامبر سخن می‌گوید می‌فرماید خدا بر این پیامبر بزرگ و خاتم انبیا قرآنی فرستاد که این خصوصیت‌ها را دارد : یک نوراً لا تطفأ مصابیحه قرآن یک روشنایی و نوری است که چراغ‌های آن هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود. این نورهایی که ما در این عالم می‌بینیم یک چراغ است یک جایی است که نور از آنجا می‌تابد اما چراغ‌های این عالم مادی خاموش می‌شود. بالاترین نوری که ما در این عالم داریم نوری است که از خورشید می‌تابد. خورشید یک چراغ نورافشانی است که درجه حرارت آن هزاران درجه است با آن تشعشعاتی که دارد انفجارات عظیمی که دارد ولی همین بالاترین چراغ نورافشان خورشید است که علی‌رغم اینکه قرن‌ها و میلیون‌ها سال حرارت خواهد داشت تا وقتی که خدا بخواهد؛ اما این چراغ با همه‌ عظمتش خاموش خواهد شد نوری بالاتر از خورشید نداریم و این خورشید تمام خواهد شد. هنگامی که قیامت فرا می‌رسد تمام این عالم واهی درهم می‌ریزد و یکی از آنها شمس است. خورشید درهم کوبیده می‌شود، تمام اجرام آسمانی درهم کوبیده می‌شود و خورشید نورافشانی که هزاران سال به عالم نور داده است آن هم خاموش می‌شود اما قرآن نه. نوراً لا تطفأ مصابیحه. چراغ‌های این نور خاموش نمی‌شود.

سخنرانی آیه الله اعرافی در جمع طلاب مرکز آموزش زبان و معارف اسلامیاین چراغ از بیت‌المعمور آمده از عالم قدس و ملکوت آمده و در همه عوالم چراغ قرآن روشن است و با نفی این عالم و فروریزی این نظام طبیعت باز این چراغ روشن خواهد بود. تا وقتی که می آید در قیامت در روایات دارد که چگونه قرآن در قیامت محشور می‌شود. این نور قرآن در قیامت هم روشن است و روشنی‌بخش. چراکه این نور مادی نیست. این خورشید، خورشید افلاکی نیست. خورشید قرآن و چراغ قرآن در دست خداست و از ازل و ابد این نور روشنی‌بخش بود بقیه‌ کتب آسمانی تورات و انجیل و زبور و صحف آسمانی همه‌ آنها شعاعی از این خورشید و نور بی‌پایان قرآن بوده‌اند. قرآن بر همه آنها برتری دارد. قرآن بر همه‌ آنها سیطره دارد. همه کتب آسمانی از تورات و انجیل و زبور و صحف اینها درب‌هایی از قرآن بوده‌اند. قرآن چنان جامعیتی دارد که همه‌ آنها در او گنجانده است و همه آنها شعاع و شمه‌ای از قرآن بوده‌اند. پس نوراً لا تطفأ مصابیحه و سراجاً لا یخبو توقّده.

این دو جمله مقابل هم است. یک بار علی(ع) می‌گوید که این قرآن روشنی است؛ نور است که چراغ آن خاموش نمی‌شود. موتوری که این نور را تولید می‌کند آن خاموش نمی‌شود. یک بار در عرض می‌گوید این قرآن خودش آن منبع تولید نور است که هیچ‌وقت نورافشانی‌اش تمام نمی‌شود. این دو جمله همدیگر را تکمیل می‌کند . قرآن هم روشنایی است که آن چراغ و محرک و مولد آن خاموش نمی‌شود. هم مولد نور است که هیچ وقت نورافشانی‌اش پایان ندارد. این دو همدیگر را تکمیل می‌کند. یک خورشید داریم یکی نور خورشید. یک بار می‌گوییم نور خورشید وصل به یک منبعی است که بسیار بزرگ است. یک وقت می‌گوییم این منبع، بزرگی این منبع طوری است که هیچ وقت این نور تمام نمی‌شود همیشه دارد نورش افاضه می‌شود. این جمله را قرآن می‌گوید: قرآن نوری است که منبعش پایان‌ناپذیر است و منبعی است که نور و شعاع او هیچ وقت تمام نمی‌شود.

خیلی قشنگ و زیبا علی(ع) تصویر کردند. نوراً لا تطفأ مصابیحه و سراجاً لا یخبو توقّده. این نور مولد نور است. قرآن نور است و مولد انوار معنوی و عرفانی است.این جمله این را می‌خواهد بگوید؛ قرآن هم نور بی‌پایان است و هم دارو برای قلب‌ها و دل‌های عالم را به نور خود روشن می‌کند. اگر می‌خواهید شما نورانی شوید بیایید در این نور و شعاع عالم‌تاب خود را قرار دهید. این دو جمله قرآن هم نور است هم چراغ است و هر جا این نور بتابد آنجا روشن خواهد شد. دلی که با قرآن مأنوس باشد و در شعاع، در میدان جاذبه قرآن قرار بگیرد آن دل روشن است. این دو تا؛ سه و بحراً لا یدرک قعره. یک تشبیه دیگر می‌آورد. تا اینجا علی(ع) می‌فرماید که قرآن می‌دانید چیست؟ نور است؛ یک نور معنویت است. این تشبیه قرآن به نور و خورشید و چراغ و روشنایی است این یک تشبیه، تشبیه بعدی و بحراً لا یدرک قعره. قرآن آب حیات است اقیانوس بی‌پایان، دریای مواج است بشر اگر بخواهد زندگی خودش را تثبیت کند می‌گوید زندگی ما به چی بند است. یک وابسته است به این نوری که از خورشید می‌آید و انرژی‌زا هست و روشنی‌بخش. می‌گوید قرآن هم در حیات معنوی شما نور است. انرژی می‌دهد٬ حیات می‌دهد٬ روشنی‌ می‌بخشد. یک عامل دیگر حیات بشر آب است. از آب همه‌ عالم زنده است. حیات در آب است.

در زندگی معنوی قرآن حیات شما است و آب حیات شما است و بحراً لا یدرک قعره. یک دریایی است یک اقیانوس بزرگ آزادی است که هرگز به عمق آن نمی‌شود رسید. مفسران قرآن، کسانی که آمدند در حوزه‌های مدارس دینی و سعی کردند به عمق معانی قرآن راه پیدا کنند٬ اینها غواصان دریای قرآن هستند اما هر غواصی هر جایی به یک عمقی می‌تواند برسد ولی غواص قرآن به عمق نخواهد رسید. امروز زیردریایی‌ها و غواصی‌های پیشرفته است . عمیق‌ترین آب‌های دنیا را اینها در می‌نوردند و به آخر و قعر اقیانوس‌های بزرگ عالم دسترسی پیدا می‌کنند؛ ولی این مفسران قرآن، این دانشورانی که در فهم قرآن تلاش می‌کنند٬ این غواص‌ها هیچ‌وقت به عمق نخواهند رسید چرا؟ برای اینکه این آب حیات و چشمه‌ زلال قرآن وصل به ازل و ابد است. کسی می‌تواند به خدا برسد؟ به خدا نمی‌شود رسید. قرآن هم که تجلی اعظم خداست٬ نمی‌شود به عمقش رسید. پس قرآن آب حیات است. این هم جمله سوم.

و منهاجا لا یضل نهجه. تشبیه سوم در جمله چهارم می‌گوید قرآن یک اتوبان است؛ یک آزادراهی است که هیچ‌وقت کسی در این آزادراه گم نمی‌شود. حالا وقتی که می‌روند مسافرت اگر افتادند کوچه پس کوچه‌ها٬ کوچه‌های تنگ و پرپیچ و خم، ممکن است انسان راه را گم بکند. نشانه را فراموش کند. آن راه را پیدا نکند اما اگر کسی خود را پاک کرد و وارد راه بزرگ و شاهراه و بزرگ‌راه قرآن و آیات وحی شد٬ این بزرگ‌راه گم شدن ندارد. البته با شرایطی که باید در وجود خود ما باشد. اگر دل ما و جان ما در بزرگ‌راه قران قرار گرفت٬ این بزرگ‌راه دیگر پیچ و خم ندارد فراز و فرود ندارد، دست‌انداز در این پیچ و خم نیست. کسی شکست نمی‌خورد. آن راه را ندیده کی گم می‌کند وقتی که پیچ و خم داشته باشد فراز و فرود داشته باشد، تنگ باشد، دست‌انداز داشته باشد، گم می‌شود، آسیب می‌بیند، اما این شاهراه قرآن که به عالم غیب متصل است شما آن را گم نمی‌کنی. همه چیز را باید در قرآن یافت و در این کتاب آسمانی جستجو کرد .

سخنرانی آیه الله اعرافی در جمع طلاب مرکز آموزش زبان و معارف اسلامیو منهاجاً لا یضلّ نهجه. راه رفتن در این شاهراه حیات و بزرگ‌راه زندگی معنوی آدم را به بی‌راهه نمی‌برد. این راه هیچ‌وقت بن‌بست نیست. تنگ و تاریک نیست. فراز و فرود ندارد پیچ و خم ندارد. شما را به خدا خواهد رساند.

و شعاعاً لا یظلم ضوؤه. این تشبیه قرآن به نور است . شعاع نوری است که هیچ وقت خاموش نمی‌شود

و فرقاناً لایخمد برهانه: یک میزان جداکننده حق و باطل است که برهان او هیچ وقت خاموش نمی‌شود، گم نمی‌شود. این قرآن فرقان است دیگر . درمیان چند ده نامی که برای قرآن در خود قرآن آمده یکی‌اش فرقان است. فرقان٬ جداکننده و فاصل بین حق و باطل است. این جداکننده، این نظم را چنان دقیق می‌کند که اگر کسی درست برود و گم شود حق و باطل را می‌تواند پیدا کند. و تبیانا صفت دیگر قرآن، و تبیاناً لا تهدم ارکانه بیانگری است که ارکان این بیان علم هیچ وقت از بین نمی‌رود .

و شفاءً لا تخشی اسقامه قرآن داروی معالجه مریضی‌های ماست که در این دارو مریضی وجود ندارد. قرآن دارو است وخود قرآن فرمود: و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه. قرآن همه‌اش شفاست . ننزل من القرآن ما هو شفاء همه‌این قرآن شفا است اما این شفا این داروی شفابخش دردهای معنوی و روحی ما یک دارویی است که در آن خطایی نیست چون داروها چند نوع است، بعضی داروهاست که کاملاً نمی‌شود به آن اعتماد داشت، درصدی اثر می‌کند در معالجه‌ مریضی بعضی داروهاست که اثر می‌کند ولی یک آفت جانی دیگری دارد اما قرآن از آن داروهای نافذ موثر بی‌جانب و بی‌حاشیه است. البته به شرطی که انسان دنبال معالجه باشد اگر ما دنبال معالجه اخلاق‌های بد و صفات روحی شیطانی‌مان بودیم قرآن راه معالجه ماست .

در خطبه‌ی متقین آمده که انسان‌ پارسا و باتقوا کسی است که دنبال این است که از قرآن دارو و درمان پیدا کند. شب قرآن را می خواند اشک می‌ریزد و به خود مراجعه می‌کند و دردهای خود را بر قرآن عرضه می‌‌کند . برادران عزیز، طلاب ارجمند اگر ما وارد طلبگی شدیم، دنبال این نباشیم که دردهای معنوی و آسیب‌های شیطانی خودمان را معالجه کنیم٬ ما عامل دین موفق نخواهیم شد.

عامل دین کسی است که بیش از آن که به علم و دانش بپردازد به اخلاق و معنویت توجه دارد و برای اصلاح خود به شناختن خود توجه دارد. اگر شما که وارد حوزه شدید هر روز دقایقی در شناخت خودتان نظر داشته باشید موفق خواهید شد. هر روز باید ما خود را به شناخت خودمان به مرض‌های روحی خودمان توجه بکنیم آن وقت می‌توانیم برویم دنبال معالجه. قرآن هم شفایی است که هیچ مریضی در آن نیست. هیچ آسیبی در آن نیست. ولی به شرط اینکه برویم سراغش.

اگر اینجا یک داروخانه‌ای باشد پر از داروهای خوب، شما ندانید که مریضید یا بدانید مریضید ولی ندانید چه مرضی دارید این داروخانه هیچ فایده‌ای ندارد. همینطور نیست؟ این داروخانه‌ها چه وقت برای ما مفید است؟ وقتی که ما بدانیم که مریضیم و دوم پزشک یا خودمان تشخیص داده باشیم که چه مرضی داریم آن وقت می‌رویم داروخانه دارو را تحویل می‌گیریم. قرآن هم یک داروخانه بزرگ است، یک داروخانه‌ی بزرگ برای نجات انسان‌ها از مریضی‌هاست ولی به شرط اینکه خودمان را بازشناسی بکنیم، مشکلات خودمان را پیدا بکنیم.

ما همه‌مان دائم با شیطان غدار و فریبکار مواجه هستیم، این هواهای ما، این هوس‌های ما، غضب و شهوت ما، نغمه‌های شیطانی ما را به گناه، به فساد و انحراف دعوت می‌کند، اگر این‌ها را شناختید، حساس بودید، آنوقت قرآن می‌شود وشفاء لاتخشی اسقامه وعزا لا تهزم انصاره قرآن عزت‌بخشی است که یاران خود را شکست نمی‌دهد اگر امروز امت اسلام در شرق و غرب عالم زیر پرچم قرآن جمع می‌شوند و نداهای وحیانی قرآن را می‌شنیدند و عمل می‌کردند اسرائیلی در قلب عالم اسلام نبود این جور دشمنان امت اسلام در جای جای عالم اسلام فتنه‌انگیزی نمی‌کردند. این جور کفار و مشرکان بر مقدرات مسلمانان مسلط نبودند. این جور دچار اختلافات و تفرقات قومی و طائفی و امثال اینها نبودند. چرا برای اینکه از قرآن فاصله گرفتند.

الله الله فی قرآن؛ این وصیت علی(ع) است در هنگامی که در بستر شهادت قرار داشتند و این فریاد امروز علی(ع) است که وعزا لا تهزم انصاره؛ قرآن پرچم عزت و سعادت و ظفر و پیروزی امت اسلام در همه عالم است. بیایید زیر این پرچم جمع شوید تا به عزت برسید. این واژه‌ها تعابیری بود که علی(ع) درباره‌ قرآن داشت. من هفت هشت تا را خواندم. ۵۰ تا توصیف است در اینجا.

علی(ع) برای اینکه خوب تصویر کند قرآن را برای ما و شما مخصوصاً برای ما و شما که طلبه‌ایم‌٬ وارد دستگاه پیامبر و اهل بیت شدیم٬ آنی که برای ما مهم است این است که بفهمیم قرآن یعنی چی. اگر از شما سؤال کنند که زندگی بشر در این عالم به چه چیزهایی وابسته است٬ یکی‌اش نور است. خود قرآن می‌گوید٬ حضرت علی(ع) هم می‌گوید؛ قرآن نوری است ابدی و ازلی. نور پرفروغ جاویدان عالم قرآن عزیز. عامل دیگری که مؤثر در حیات بشر است آب است، این مایع حیات بشر که لحظه‌ای بی‌آن دنیا باز می‌ایستد.

باز علی(ع) فرمود که قرآن آب حیات است، چشمه‌ی زلال و دریای بیکران است. آب عامل دومی است که مایه‌ حیات است . عامل سوم معادن و کوه‌هاست و تعابیر بعدی می‌گوید قرآن شامل معدن‌های نابی است که خدا در اختیار شما قرار داده. عامل چهارم وقتی که مریض می‌شوند آدم‌ها٬ نیاز به دارو دارند . این قرآن داروی شفا است، نسخه‌ هدایت شما است.

این سه چهار تشبیهی است که در این بخش‌ها آمده است. حدود ۵۰ جمله است که حدود ۲۰ تا تشبیه در آن هست که انشاءالله روی آن کار کنید و اگر این بخش را به مسابقه گذاشتید جایزه‌اش با ما است.

در پایان تأکید می‌کنم جامعهالمصطفی قرآن را به عنوان یک اصل مهم تلقی کند و ما به همین دلیل به وحدت امت اسلامی توجه کنیم. در جمع شما عرض می‌کنم امروز نجواهای شومی در بلاد مختلف عالم برپا شده که امت را به جان هم بیاندازند. این راه غلط و اشتباهی است. اگر شیعیان افراط کنند، کار اشتباهی انجام دهند برخلاف فتوای رهبری و معارف ما دچار تندروی‌هایی در سطح مقدسات مذاهب اسلامی بشوند و همین را کسانی که در گوشه و کنار امت اسلام به نام تکفیر و تفسیق و تفرق بخشیدن به امت اسلام را انجام دهند راه‌ اشتباهی را در پیش گرفته‌اند.

جامعهالمصطفی خط روشن و نورانی اسلام وانقلاب اسلامی و اهل بیت و امام و رهبری را دنبال می‌کند که خط وحدت امت اسلام است. خط در کنار همه مسلمانان بودن است. خط دفاع از آرمان فلسطین است. خط دفاع از مسلمان‌ها در هر جایی که باشند در برابر کفار و مشرکان است. این خط استوار انقلاب اسلامی ایران است.

جامعهالمصطفی هم بر این خط نورانی پای می‌فشارد و به همین دلیل ما بر مشترکات امت اسلامی، وحدت امت اسلامی تأکید می‌کنیم. اولیای دین ما، ائمه‌ هدای ما این را به ما آموختند، ما افتخار داریم که پیروی این مکتب نورانی اهل بیت‌ هستیم اما همین مکتب ما می‌گوید انما المؤمنون اخوه همین مکتب ما آموخته که همه باید در کنار هم در برابر دشمنان مشترک قرار بگیریم و همین مکتب به ما آموخته است که قرآن و پیامبر محورهای وحدت هستند.

اهل بیت هم امتداد همین‌هاست و به این دلیل و با این نگاه است که ما باید قرآن را هر چه بیشتر مورد توجه قرار دهیم. حتماً باید آن سیاست‌گذاری‌هایی که برای رواج فرهنگ قرآن در بخش‌های مختلف انجام شده توسط دوستان دنبال بشود امروز جامعه المصطفی در حفظ قرآن، قرائت قرآن، تجوید قرآن، در ترجمه قرآن، در ترجمه تفاسیر قرآن، در تحقیقات قرآنی، در پژوهش‌های قرآنی، در رشته‌های متنوع قرآنی که بسیاری از آنها نو و بکر است از مراکز پیشگام علوم قرآنی در جهان اسلام است.

جامعه المصطفی جزء اولین و مهمترین مراکز عالم اسلام است که به قرآن عشق می‌ورزد. در کنار حوزه‌های داخل ما، در کنار مراکز گوناگونی که در ایران در این سال‌ها در حوزه قرآن فعال شده جامعهالمصطفی در عرصه بین‌الملل، در مسائل فرهنگی، ترجمه، پژوهش، تولید آثار و مقالات، مجلات، دانش‌پژوهان قرآنی، استادان قرآنی، گروه‌های قرآنی در همه‌ بخش‌ها یکی از مراکز پیشگام است و ما به این افتخار می‌کنیم. قرآن باید روشنی بخش محفل هر طلبه در خانه و مدرسه باشد انشاءالله.

من از همه‌ طلاب عزیزی که در مسابقات شرکت کرده‌اند، افتخاراتی آفریده‌اند و از همه‌ شما که در فعالیت‌های قرآنی فعال هستید و دوستان مدرسه تقدیر و تشکر می‌کنم. سال آینده انشاءالله سال فعال‌تری در حوزه‌ قرآن باشد. انشاءالله.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نشان دهيد ربات نيستيد: *